Birbirimizi Sevebilmek

Sıkıntı ve depresif duyguların hakim olduğu bir zaman diliminde evin bir köşesinde Leo Buscaglia’nın Birbirimizi Sevebilmek kitabına rastladım.  Bu tür kitaplar pek favorim sayılmaz, ancak şöyle bir üstten baktığımda kitabın içeriği hayli ilginç geldi, kitabın ana konsepti, iki insanın birbirini severken yaşadığı olaylar, ancak her bölüme başlangıçda o konu ile alakadar daha önceden...

Nev – Efkarlıyım

Bu sabah radyolarda gezinirken tesadüfen rastladım, aklımın bir köşesine takıldı durdu bütün gün, dinledikçe iki tek atası geliyor insanın, Her ne kadar Nev’i pek sevmesemde çok sağlam parça, özellikle son bölümdeki nakaratta resmen bir isyan var… Efkarlıyım başım duman Sitemim var ey koca çınar Zor günümde nicesini andım Muhabbet yetmezmiş bilmedim Dün bugün dedim gönlüm...

Kendine İyi Bak !

Kendine iyi bak” bir “veda” değil “elveda” cümlesidir çoğu zaman. O üç kelimeden çok daha fazlasını gizler içinde… “Kendine iyi bak. Çünkü bundan sonra ben yanında olmayacağım. Olamayacağım. İstesem de istemesem de. Sevdim bir zamanlar seni, hala seviyorum ve benden sonra da mutlu olmanı istiyorum. Olur da bir gün dönersem seni iyi bulmak istiyorum.“ “Kendine...

Öldüğüm Gün

Öldüğüm gün Sokağımdan bir kadın geçsin istiyorum Güzel ya da çirkin Ama karalara bürünmüş bir kadın Kalabalık görünce evin önünü Gözlerini kaldırıp pencereme bakmalı Aklına ben gelmeliyim Ağlamalı Öldüğüm gün Hava yağmurlu olsun istiyorum Cenezeme gelenlerin hepsi ıslanmalı Biri “Zaten ters adamdı Böyle günde ölünür mü? ” demeli Diğeri rahmetle anmalı beni Dostumu...

Yalnızlığın Acıttığı Anlar

Yolda hiçbiryere yetişme geregi olmadan yürürken, birden yavaş yavaş yağmur başlar. kişi alışkanlık olarak adımlarını hızlandırır. sonra hatırlar ki nasılsa görecek, seni umursayan, sırılsıklam olmuş olmana üzülecek, seni seven biri yok. adımları tekrar yavaşlatır, evine yalnız başına akşam yemeğini yemek üzere en uzun yoldan döner. Etrafınızı deli gibi dağıtmanıza rağmen...

Erkekler Ağlamaz !!! Ama Neden ?

Ağlayamaz onlar… Gözyaşları olmadığından değil… Birileri “Erkekler Ağlamaz” dediği için de değil… Kalpleri taş olduğundan hiç değil! Onlar… Ağlamayanlar değildir; ağlayamayanlardır… Halbuki o kadar çok isterler ki ağlamayı.. Bağıra bağıra.. Hıçkıra hıçkıra.. Kendini unuturcasına… Ama ağlayamazlar… Çatlarlar,çatlatırlar yüreklerini de yine...